Reflectie door paard en spiegel

Afgelopen weekend had ik een training met Lente waarbij foto’s zijn gemaakt. Waar paarden een spiegel kunnen zijn voor mensen, bracht nu ook de foto van mijn paard in de spiegel een reflectie op mijn tot dan onbewuste gedachten en beweegredenen.

Op een gegeven moment in de training stond ik stil voor een kort overleg. Lente stond naast me en ik stond met de rug naar haar toe. Ik had een ontspannen hangende teugel in mijn hand, erop vertrouwend dat ze rustig naast me bleef staan. En ja, ze stond stil zonder een pas te verzetten en ze vroeg daarom niet om mijn aandacht. Meestal probeert ze wel toch een stapje verder te zetten of duwt ze een beetje tegen me aan om me aan te sporen haar te kriebelen. Maar nu stond ze helemaal stil en ik was met mijn aandacht bij het gesprek, me niet bewust waar Lente haar aandacht was. Tot ik me omdraaide en zag dat ze geïnteresseerd naar de spiegel keek. Ik schrok een beetje, wetende dat paarden zichzelf kunnen bezeren aan de spiegel als ze hun spiegelbeeld fysiek proberen te ontmoeten. Toen ben ik meteen een stukje verder gelopen om Lente weg te leiden van de spiegel.

Achteraf stel ik mezelf de vraag waar ik op gereageerd heb toen ik het spiegelbeeld veranderde. Op het moment van de foto zijn haar oortjes niet hyper alert naar voren gefocust en haar hoofd niet extreem hoog gespannen. Voelde ik de spanning bij haar opbouwen terwijl ze achter me stond waardoor ik me naar haar omdraaide? Was mijn aandacht vooral bij mijn zorgen dat ze zich zou kunnen bezeren waardoor ik onze positie veranderde?

Welke beweegredenen, die leiden tot actie, zijn voor jou herkenbaar? Zijn het vooral je gedachten of je zorgen? Handel je op basis van kleine signalen die je ziet of voelt? Ervaringsgericht leren met paarden kan je helpen hier meer bewust van te worden en daardoor bewust een keuze te maken. Ben je benieuwd hoe, neem dan gerust contact met me op!